اکثر لاستیک ها درجات مختلفی از اشتعال پذیری دارند. و لاستیک حاوی هالوژن در مولکول، مانند لاستیک نئوپرن، لاستیک فلوئور و غیره، دارای خاصیت ضد شعله است. بنابراین، صمغ کلروپرن و پلی اتیلن کلروسولفونه حاوی اتم های کلر حتی پس از حذف شعله خارجی به سختی می سوزند، در حالی که لاستیک فلوئوروپرن کاملاً خود خاموش می شود. بازدارنده های شعله (مانند فسفات ها یا مواد حاوی هالوژن) به ترکیب اضافه می شوند تا دیرگیر شعله آن را بهبود بخشند.
