۱- سطح آب بندی واشر و فلنج باید تمیز شود و هیچ خراش، لکه و نقص دیگری که بر عملکرد آب بندی اتصال تأثیر می گذارد وجود داشته باشد.
۲- قطر خارجی واشر باید کوچکتر از خارج سطح آب بندی فلنگ باشد و قطر داخلی واشر باید کمی بزرگتر از قطر داخلی لوله باشد. تفاوت بین دو قطر داخلی به طور کلی دو برابر ضخامت واشر است تا اطمینان حاصل شود که واشر فشرده است لبه داخلی نباید به ظرف یا لوله گسترش یابد، بنابراین مانع جریان مایع در ظرف یا لوله نمی شود.
۳- نیروی پیش سفت کننده واشر نباید از مقررات طراحی تجاوز کند، تا از از دست دادن توانایی تاب آوری واشر به دلیل فشرده سازی بیش از حد جلوگیری شود.
4. بهتر است برای استفاده از آچار به هنگام فشرده سازی واشر. برای پیچ و مهره های بزرگ و پیچ و مهره های با قدرت بالا، سفت شدن هیدرولیک بهترین است. باید با محاسبه بر اساس فشرده سازی واشر داده شده، به دست آمد و اندازه فشار روغن سفت کننده هیدرولیک نیز باید با محاسبه تعیین شود.
۵- هنگام نصب واشر، مهره ها را به صورت دنباله دار محکم کنید. اما نباید یک بار پیچ شود تا به ارزش طراحی برسد. به طور کلی باید حداقل ۲ تا ۳ بار چرخه شود تا توزیع تنش یکنواخت واشر انجام شود.
